سلام

مدتها در فکر ایجاد وبلاگی بودم که بالاخره این مهم حاصل شد!! مهم نه شاید برای شما که برای خودم.
من هم نیاز به نوشتن دارم، حتی کسی مثل من که نه حرفی برای خوشایند کسی نه برای اغراق در حال خود میزند. مشکل اینجاست که از ناله کردن هم شرم دارم؛ به مصلحت سخن گفتن را هم یاد ندارم.
با تمام وجود از جامعه شناسی و تاریخ لذت میبرم. به نظرم چیزی هیجان انگیزتر از این وجود ندارد که محیط خود را بشناسی،نه برای حفظ آن ناقصی که هست نه.. برای بهبود و تکامل بخشیدن به آن وگرنه تاریخ باز تکرار خواهد شد!
عمده مطالب،دلنوشته های خودم خواهد بود. همیشه هم با این نثر نخواهم نوشت!

ایران را دوست دارم، با تمام شهرها و روستاهایش… با تمام مردمش حتی آنان که مرا رنجانده اند. هیچ چیز مرا از خاک ایران آزرده خاطر نخواهد کرد.

«من اینجا ریشه در خاکم..من اینجا عاشق این خاک اگر آلوده یا پاکم..من اینجا تا نفس باقیست می مانم..من از اینجا چه میخواهم نمیدانم..امید روشنایی گرچه در این تیرگیها نیست..من اینجا باز در این دشت خشک تشنه میرانم..من اینجا روزی آخر از دل این خاک..با دست تهی گل برمی افشانم..من اینجا روزی آخر از ستیغ کوه چون خورشید سرود فتح میخوانم..و میدانم تو روزی بازخواهی گشت..»

و دیگر بقایتان…

2 دیدگاه در مورد “سلام”

تعارف نکن! یه چیزی بگو...!

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s